Gedachten

(Uit: ‘Eigen kweek.’ Nummer 1. 177 gedachten. Gratis vlugschrift. Piccolo, Rotterdam, 1997)

Iets bereiken in je leven kun je per saldo alleen in een andermans ogen.

Vooral door te rebelleren kun je tot bijzondere prestaties komen.

Je moet wijs zijn om het risico te aanvaarden voor dom versleten te worden.

Als er minder woorden waren, zouden we beter formuleren.

Om rechter te willen zijn, moet je toch wel over een misdadige aanleg beschikken.

Twijfel is mijn grootste zekerheid.

Geestelijke armoe vind ik nóg triester dan materiële. Want bij materiële heb je tenminste nog het bezit van het besef.

Leven: niet aflatend concessies doen aan anderen.

Verval is de eeuwige winnaar in het leven.

Geen gelukkiger mens dan de dwaas: hij kan om de werkelijkheid lachen.

Ironie betekent voor mij het verdriet verpakken in afstand nemen.

Als het doek valt, openbaart zich pas het ware theater.

Een contradictio in terminus: het gevoel dat zij nergens bijhoren, verenigt de individualisten.

Als het systeem gaat zegevieren, delft de mens het onderspit.

Grafschrift: ‘Hier rust de laatste econoom. De nachtmerrie wordt nu een droom.’

Integriteit is niet te koop. Het is een geschenk.

De Tweede Wereldoorlog: welke leeftijd we ook hadden, we waren allemaal te jong om hem aan te kunnen.

Terug naar de home page

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>