AD/Rotterdams Dagblad en enige edities van het Algemeen Dagblad over nieuwe roman

de_danszaal_in_het_duister-3.JPG

Herman Romer imponeert met roman over Rotterdam

Door Carel van der Velden, Algemeen Dagblad, 7 december 2006

Over Rotterdam zijn bibliotheken vol geschreven. Maar een grote historische roman ontbrak tot dusver. Herman Romer (1931) vult deze leemte op met De Danszaal in het Duister.

Herman Romer schetst zijn meeslepende familiegeschiedenis tegen het decor van een snel veranderend Rotterdam. Een goed einde zit er na 478 bladzijden niet in, maar dat zal niemand met kennis van de vernietigende gevolgen van het bombardement van Rotterdam verbazen.

De karakters zijn verzonnen, zegt Romer. ,,Maar het decor is authentiek. De omstandigheden die ik beschrijf, zijn historisch verantwoord. Er zitten honderden feiten over het leven in het vooroorlogse Rotterdam in verwerkt. Wist je dat er een schaapsherder met zijn kudde over het vroegere vliegveld Waalhaven banjerde? In dat opzicht is het een rijke, volle roman. Eerder in mijn leven had ik dit boek niet kunnen schrijven.’’

Niet toevallig begint Romer het verhaal in 1906, als de jonge zeeman Nicolaas een meisje ontmoet en aan de wal een bestaan wil opbouwen. Zij woont in het Zandstraatkwartier, een helse sloppenbuurt vol duistere kroegen, vrouwen-van-plezier, souterneurs, boksers, waarzeggers en koppelaars. Als haar vader sterft door een loodvergiftiging, houdt een oudere zus van deze Rosie het gezin in leven door haar lichaam te verhuren.

De armoede is bitter, juist op het moment dat de stad bijna bezwijkt onder de massale immigratie. Met Nicolaas vestigen zich duizenden mensen in Rotterdam. ,,Het was een tijd vol optimisme,’’ zegt Romer. ,,De schepen lagen zes rijen dik aan de Boompjes. De zeilschepen maakten plaats voor stoom en de paardentram reed voor het laatst. Betere tijden waren op komst, was de overtuiging.’’

Nicolaas en Rosie staan model voor het rechtschapen type dat met vallen en opstaan een eerzaam bestaan probeert op te bouwen. Andere familieleden hebben een lossere moraal.

Haar jongere broertje probeert rijke weduwes in te palmen. En in ruil voor een leven in welstand levert het jongste zusje zich uit aan even oude als gewetenloze huisjesmelker. Dat alles in een familiesage die zich afspeelt in een decor vol zangers, acrobaten, kroegbazen, pooiers, drukkers van vals geld en ander gespuis.

De meeste schrijvers doen uitgebreid historisch onderzoek om de geloofwaardigheid van hun roman te vergroten. Herman Romer hoefde die moeizame weg niet te volgen. Als onderzoeker en schrijver van tientallen historische boeken vergaart hij al een half leven kennis over het vooroorlogse Rotterdam.

In het boek strooit hij met weinig bekende anekdotes, variërend van de eerste vliegtuigshow van de Belgische luchtvaartpionier Jan Olieslagers in 1910 tot de kermis, de grootste van Nederland, die wegens zedelijk verval werd verboden. Het had iets weg van het carnaval. Meiden van buiten zetten destijds in Rotterdam de bloemetjes buiten. Ze pikten voor een paar dagen een vrijer op en hielden hem vrij, weet Romer uit de overlevering.

,,Het is een monument voor een stad die niet meer bestaat,’’ zegt Romer. ,,Ik wil er vooral de generatie van mijn ouders mee eren. Die hebben enorm gesappeld. En wellicht plaatst het ook de huidige discussie over integratie in een beter perspectief. Wist je dat er honderd jaar geleden ook een enorme botsing van culturen was? De immigranten waren vaak zeer christelijk. Dat botste enorm met de ruwe zeden van de grote stad.’’

One thought on “AD/Rotterdams Dagblad en enige edities van het Algemeen Dagblad over nieuwe roman

  1. Pingback: Herman Romer » Blog Archive » Roman over Rotterdam

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>