Op 22 april 2012 is mijn nieuwste boek “De speeltijd is voorbij” verschenen, roman van een actueel tijdsbeeld. Hieronder een beknopte samenvatting.
In deze roman verscheuren roekeloze speculaties de samenleving. Beurskoersen kelderen, aandelen verdampen en zwendelconstructies worden ontmaskerd.
Kapitaalvernietiging eist nu haar tol. Onverbiddelijk vloeien na die explosie van hebzucht en gewetenloosheid talloze werknemers af, gaan kleine ondernemers op de fles en slaat leegstand van woningen, winkels en kantoren toe.
In deze mozaïek van mensen in het grotestadsleven klaagt onder meer een straatpredikant de verdorven wereld aan. Een berooide kunstenaar wil zijn eenzaamheid temmen met een etalagepop. Een pasgehuwde jonge vrouw pleegt verzet tegen inzet als escort. Een jonge weduwnaar dreigt opnieuw verlies te lijden. Maar ondanks de rauwe werkelijkheid blijft toch de liefde zich aandienen.
Hedendaags leven in metropool Rotterdam
(Door Ad de Laat, NBD/Biblion, 2012, over ‘De speeltijd is voorbij’ van Herman Romer)
“Dit boek zou men kunnen zien als een soort raamvertelling, een mozaïek, waarin het hedendaagse leven wordt beschreven van jonge mensen in een metropool, in dit geval Rotterdam. De verhalen bundelen zich als een dik touw waarbij de hoofdpersoon steeds duidelijker getekend wordt: een jonge tekstschrijver, Robert Wester, die al snel zijn vrouw verliest door een ongeneeslijke ziekte. Hij raakt, toevallig, in contact met Merel, een jonge vrouw van 23. Hun relatie lijkt te mislukken maar door letterlijk een knal (een gasontploffing in het appartementengebouw van Merel) komt alles goed. Eigentijds boek, waarin politiek, recessie, seks (ook seksuele onderdrukking en uitbuiting) en maatschappijkritiek tegen de achtergrond van romantiek een rol spelen. Kenmerkend zijn de vele samenspraken in het boek.”

Kort vóór of tijdens de Boekenweek 2011 verschijnt de eigentijdse stadsroman ‘Wij eisen geluk’. Hieronder een fragment.
De nog jonge vrouw stond beroet en wankelend op een stuk van een licht zwaaiende trap, die niet langer omlaag leidde. Het was een spookachtig beeld, dat veel weg had van een dramatische scène uit een opera.